Met goede moed stonden speelsters, leiding en ouders vanmorgen, voor een nog gesloten poort, klaar op sportpark Eikenhage om naar Wijk en Aalburg te gaan. Dat er wat spanningen waren was voelbaar, er stond namelijk veel op het spel. Bij winst mochten de meiden van de MD1 zich kampioen noemen.

Terwijl menig ouder en staflid van het team stond te blauwbekken langs de lijn, zonder zonnestralen was het goed koud, probeerden de meiden met geringe inzet de spiertjes op te warmen. De meiden van Wilhelmina’26 daarin tegen waren druk bezig met het bekende voetbalschooltje maar dat maakte bij de nog wat slaperige Kruisstraatse hoofdjes weinig indruk. Gelukkig kwam de zon wat hoger aan de hemel te staan en was het goed vertoeven tot daar waar de zonnestralen reikten.

Vanaf het eerste fluitsignaal waren beide teams zoekende naar de bekende weg naar het doel maar pogingen tot het benaderen van de goals werd door beide verdedigingen vaak een halt toe geroepen en zo ging het spel heen en weer. Langzaamaan werd Wilhelmina ’26 gevaarlijker, maar vonden de aanvalsters vaak een Kruisstraats been op hun weg wat niet te passeren was. In de 9^e min. werd er niet echt goed verdedigt door de Kruisstraatse verdedigster waardoor er een tegendoelpunt viel, 1-0. Heel even wankelde RKKSV, het speelde rommelig maar hervond zich en schiep zichzelf echte kansen. In de 14^e min. was er dan ook loon naar werken, Sanne knalde de bal hoog in de touwen, 1-1. De betere kansen waren nu voor RKKSV maar werden even vaak om zeep geholpen. En zo was de ruststand 1-1. Enige ontevredenheid bij de technische staf was voelbaar aanwezig.

Wat er in de rust in de kleedkamer is gezegd zal voor de buitenwereld altijd een geheim blijven maar ineens was daar het team wat haar eigen spelletje speelde, loerend op een snelle uitbraak. En dat pakte dan ook goed uit. Net 3 minuten in de 2^e helft, Wiesje 1-2. Al snel na de aftrap van Wilhelmina hadden de Kruisstraatse meiden het heft in handen wat resulteerde in weer een doelpunt en welgeteld 2 minuten na dat doelpunt van Wiesje, Eva Hartogs 1-3. Nu wankelde Wilhelmina ’26, zichtbaar aangeslagen door een achterstand. RKKSV ging beter draaien, schiep zich veel kansen maar slechts een ervan werd in die fase omgezet in een doelpunt, Sanne 39^e min 1-4.

Voor de meegereisde “bussen met fans” was het een groot feest langs de lijn en de 12^e man liet zich dan ook goed horen. Wilhelmina had niet meer de kracht om het RKKSV moeilijk te maken, in de 47^e min. knalde Eva Hartogs haar 2^e doelpunt binnen, 1-5. Het mooiste doelpunt zou op naam komen van Jaimy die de bal van maar liefst 15 meter met een hoop venijn strak over de grond, net langs de paal in het doel joeg, 1-6 en waarmee Jaimy een hoop frustraties van zich af gooide. Wilhelmina kon niet meer en RKKSV vond het nu wel genoeg. Bij het laatste fluitsignaal gingen de “Hendjes de lucht in” bij al wat RKKSV was. Blijdschap bij speelsters, leiding en ouders voor het behalen van de najaarstitel.

Een heel mooi gebaar van Wilhelmina’26 was de bos bloemen die door hun aanvoerdster werd overhandigt aan de RKKSV aanvoerdster Eva Hartogs.

De meiden van de MD1 kregen op het veld een medallion van de leiding, er werd een kampioensfoto gemaakt en werden de meiden bij thuiskomst gehuldigd door jeugdvoorzitter Wilfri van Hemmen die de meiden ook een medallion overhandigde. En daarna was het de beurt aan de meiden en leiding die zich tegoed deden aan een kampioenstaart opgesierd met kaarsjes. En natuurlijk bleven de bekende frikandellen niet achterwege zodat de meiden dubbel beloond werden.

Een kampioenschap behaald op eigen kracht en een beloning voor speelsters en leiding. Je kunt hem maar binnen hebben! De felicitaties aan speelsters en leiding, proficiat!!

Voor een fotoreportage van deze wedstrijd bekijk het fotoalbum